Kim właściwie był Adolf Hitler?

Przemierzając ulice swojego miasta, bardzo często mijam miejsca których bogata historia z czasów II Wojny Światowej sprawia, że do głowy nasuwa mi się wiele myśli, pytań i potrzeba dążenia do prawdy. Miejsca, które pokazują skalę zniszczeń, śmierć, cierpienie i całą tragedię wojny. Za każdym razem zastanawiam się wtedy, czy można było temu zapobiec. Kto tak naprawdę był za to wszystko odpowiedzialny? Większość osób odpowie mi wręcz odruchowo, że wszystko to wydarzyło się za pośrednictwem Adolfa Hitlera, który był demagogiem, bezlitosnym tyranem, ludobójcą i psychopatycznym antysemitą. Ale czy to jest prawdą? Czy nie jest to po prostu narzucona przez media, społeczeństwo i historyczne podręczniki opinia, której nakazują nam się trzymać? Dlaczego nie uznać, że Adolf Hitler był po prostu trzeźwo myślącym politykiem, który miał swoją ideę, do której dążył po trupach? Być może, wbrew pozorom idea ta była słuszna i gdyby wszystko poszło zgodnie z planem, bylibyśmy teraz ogromną potęgą i standardy naszego życia przewyższałyby przeciętny szczebel. Niestety, są to zdarzenia z przeszłości, a na te pytania nie znajdziemy odpowiedzi. Bynajmniej w najbliższym czasie, Przeszkadza mi jednak fakt, że ludzie oceniają Hitlera pochopnie, nie wgłębiając się w jego przeszłość i nie szukając powodów, które sprawiły, że jego charakter ukształtował się tak, a nie inaczej, Zafascynowana jego osobą i mistrzowskim korzystaniem ze sztuki kamuflażu i autokreacji, przewertowałam strony internetowe, podręczniki i biografie tego oto człowieka, aby wyciągnąć pewne wnioski. Wiadomym jest, że ambicją Hitlera było stać się politykiem, który przejdzie do historii. W tym celu musiał opanować imponujący zestaw najrozmaitszych trików, robiących należyte wrażenie na masach, co mu się niespodziewanie dobrze udało. Podobno Hitler codziennie ćwiczył mięśnie rąk na gumowym ekspanderze, dzięki czemu mógł wytrzymać godzinami w pozie zwycięskiego wodza, pozdrawiającego rodaków gestem. Niemal wszystko, co Hitler prezentował publicznie, było starannie przestudiowaną i wyćwiczoną pozą. Hitler potrafił być czarujący albo przeciwnie: brutalny i odrażający, jeśli uznał, że w ten sposób wywrze należyte wrażenie na swych rozmówcach. Trzeba przyznać, że miał on wyjątkowy talent chwytania w lot istoty sprawy i potrafił dużo szybciej niż osoby z jego otoczenia, a później także politycy, z którymi się spotykał, właściwie reagować na najdrobniejsze nawet zmiany w nastroju i wykorzystywać to na swoją korzyść. W istocie rzeczy tajemnica jego sukcesów jest banalnie prosta: każdemu zawsze mówił to, co ten chciał usłyszeć, ale rozpoznanie zainteresowań i potrzeb rozmówcy to sztuka, którą opanowało niewielu. Większość ukazuje Hitlera głównie jako dyktatora, osadzonego w określonych strukturach politycznych, gospodarczych i społecznych, a w dużo mniejszym stopniu jako człowieka. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że nie wszystko jest takie, jak nam pokazują. Ponadto każde zachowanie danego człowieka ma gdzieś swoje źródło. Na psychikę Adolfa największy wpływ miało traumatyczne dzieciństwo. Zdaniem psychologów Hitler cierpiał z powodu nierozwiązanego kompleksu Edypa (w skrócie: miłości do matki i nienawiści wobec ojca), który wykształcił się u niego zapewne po tym, jak pewnej nocy nakrył rodziców w niedwuznacznej sytuacji. Hitler wobec ojca przejawiał postawę służalczą i pełną szacunku, ale widział w nim odwiecznego wroga, który „rządzi rodziną twardo i niesprawiedliwie niczym tyran”. Specjaliści uznali, że mały Adolf zazdrościł ojcu jego męskiej siły i skrycie marzył o upokorzeniu go, aby „przywrócić utraconą chwałę matce”. Był chłopcem niskim, wątłym i sprawiającym wrażenie chorowitego. To wpędziło go w chorobliwe poczucie niższości względem kolegów i koleżanek. Do tego stopnia, że bał się chodzić do szkoły. „Nigdy nie podejmował żadnych prac fizycznych, nie interesował się sportem, a także został odrzucony z powodu swojej chorowitości przy okazji poboru do armii” - zauważył w raporcie prof. Murray. Wszystkie te czynniki zebrane razem doprowadziły zdaniem psychologów z zespołu Murraya do tego, że w młodym Hitlerze wykształciło się niemal fanatyczne uwielbienie dla „brutalnej siły, tężyzny fizycznej, bezwzględnej dominacji i podbojów wojskowych”. W ten sposób kompensował swoje braki natury fizycznej i osobowościowej. Tak zatem zapoczątkowało się kształtowanie nietypowej osobowości Adolfa Hitlera.

Źródła: http://historia.newsweek.pl/adolf-hitler-biografia-jaki-naprawde-byl-adolf-hitler-,artykuly,361046,1,2.html

http://wiadomosci.onet.pl/swiat/kim-wlasciwie-byl-adolf-hitler-nowa-biografia-ujawnia-nieznane-fakty/edmlv

#Adolf #Hitler #kim #był #naprawdę #biografia